Morihei Ueshiba - Twórca Aikido
Morihei przyszedł na świat w prefekturze Wakayama ? Japonii. Był czwartym dzieckiem długoletniego członka władz wioski. Dzieciństwo Ueshiba wraz z rodziną spędził w Maizuru (prefektura Kioto). W młodym wieku interesował się studiami religijnymi i filozoficznymi. Gdy ukończył szkołę pracował w urzędzie podatkowym. Jego rezygnacja z pracy w 1902 roku, wiązała się z protestem przeciwko nowym podatkom nakładanym na rolników i rybaków. W 1902 założył sklep w Tokio. W Tokio Ueshiba zaczął praktykę tradycyjnego j?jutsu i kenjutsu. Niedługo potem zapadł na beri-beri i wrócił do prefektury Tanabe. W Tanabe wziął ślub z  Hatsu Itokawa, którą znał od najmłodszych lat.

Okres wojny rosyjsko-japońskiej
Narastało napięcie między Japonią i Rosją, w 1903 roku Morihei Ueshiba podją decyzję zaciągnięcia do wojska. Krótko po wybuchu wojny rosyjsko-japońskiej wysłano go do Mandżurii, był wtedy  kapralem. Do Japonii wrócił już jako sierżant, a stopień ten uzyskał za odwagę jaką miał na polu walki. Legenda mówi, że ?potrafił wyczuć pocisk wycelowany w jego kierunku zanim jeszcze padł strzał? (jest to jedno z opowiadań o niezwykłych umiejętnościach ?-sensei'a). Mimo opinii do Narodowej Akademii Wojskowej wystawionej przez jego dowódcę, zadecydował o rezygnacji kontynuowania służby. Następnie Ueshiba wrócił do Tanabe, aby tam zająć się gospodarstwem i braniem czynnego udziału w życiu miejscowej społeczności. Czas w Tanabe poświęcił również na branie lekcji u Kiyoichi Takagi (9 dan Kodokan judo) oraz u Nakai Masakatsu (j?jutsu). Trzy lata później, w 1910, Ueshiba postanowił dołączyć do projektu osadniczego. Wspólnie z żoną, ich pierwszym dzieckiem i około 80 ochotnikami wyruszyli w 1912 roku na północną wyspę Hokkaido. W osadzie Shirataki spędził siedem lat. Jego pobyt na Hokkaido wiązał się ze spotkaniem z  Sokaku Takedą, mistrzem dait?-ry? aiki-jutsu, którą uznaje się za najważniejszą ze sztuk walki, z których Morihei Ueshiba stworzył potem swój własny styl.

Powstanie Aikido
Morihei Ueshiba powrócił do Ayabe, aby uczyć sztuk walki i zajmować się gospodartwem. Dalej szkolił się w jujutsu i walce mieczem, interesowała go także walka łucznią (s?jutsu). Bliskie spotkanie ze śmiercią w Mongolii, zmieniło bardzo dużo. Bardzo często odwoływał się do manifestacji siły duchowej. W 1925 był rokiem, w którym Ueshibe wyzwał oficer marynarki, został pokonany bez walki. Legenda mówi, iż Ueshiba czuł gdzie uderzy shinai, zanim jeszcze oficer zdążył cokolwiek zrobić. To doświadczenie dało mu poczucie prawdziwego połączenia Ciała i Ducha, bezwzględnej jedności Wszechświata i Jednostki, zrozumiał także wyraźnie zasady, na których stworzył filozofię aikido. To wydarzenie zmieniło nazwę jego stylu z aiki-bujutsu (sztuka walki aiki) na aiki-bud? (droga walki aiki). W 1925 Morihei Ueshiba i jego sztuka walki stawała się popularna w Japonii i Morihe.Zaproszono go do Akademii Marynarki w Tokio, dzięki admirałowi Isamu Takeshitę. Dzięki tym odwiedzinom mógł zaprezentować swoją sztukę na dworze cesarskim. Przez następne dwa lata był kilkakrotnie zapraszany do Tokio. W lutym 1927 podjął decyzję o przeniesieniu się do Tokio na stałe, tam poświęcił się nauczaniu sztuki walki. W 1930 roku jego styl Jigoro Kano twórca judo określił jako ?idealne bud?? Aż do momentu wybuchu II wojny światowej Morihei Ueshiba uczył i cieszył się coraz większą popularnością.. Uczył między innymi oficerów armii i marynarki oraz policjantów.
1942 był rokiem, w którym Ueshiba podjął decyzję o przeniesieniu się do Iwama w prefekturze Ibaraki,. Domniemał, że Tokio stanie się w końcu celem ataków. Destrukcyjne były dla niego myśli, iż jego uczniowie, których starał się nauczyć zasad miłości i pokoju, obecnie biorą udział w walkach i zabijają innych. W Iwama Morihei zajął się budową świątyni Aiki (Aiki Jinja) oraz d?j?. Prace nad tymi projektami udało się skończyć w 1944 roku. Ten okres poświęcony był także przygotowaniami ziemi pod uprawę. Zawsze pamiętał o swoich poglądach, iż rolnictwo i prawdziwe bud? są nierozłączne: zwiększenie mocy Ducha i uprawa ziemi powinny być tym samym. Potem Ueshiba zmienił nazwę aiki-bud? na aiki-d? (?droga harmonii ducha?). Wojna ułatwiła mu podjęcie decyzji o tym, że aikido powinno rozprzestrzenić się na cały świat, a nie być udziałem tylko kilku wybranych ludzi. 22 listopada 1945 roku została założona fundacja Aiki-kai, na której czele stanął syn Morihei, Kisshomaru, który w 1964 został odznaczony Orderem Wschodzącego Słońca.
Koniec wojny wiązał się z zakazem nauczania i praktykowania sztuk walki przez amerykańskie siły okupacyjne. Jednak, dzięki naciskowi kładzionemu na pokój i szukanie duchowej prawdy, aikido mogło być w pewnym zakresie nauczane. 70-letni Ueshiba w latach 50-tych postanowił podróżować po Japonii, dzięki czemu mógł pokazywać swoją sztukę walki, a tym samym zdobywać dla aikido jak największą popularność. Ostatnie 19 lat swojego życia Morihei Ueshiba spędził na nauczaniu i prezentacjach. Zmarł 26 kwietnia 1969 roku. Kisshomaru Ueshiba kontynuował dzieło swojego ojca jako następny d?sh? (oficjalny spadkobierca aikido), aż do swojej śmierci 4 stycznia 1999. Na dzień dzisiejszy d?sh? aikido jest Moriteru Ueshiba, syn Kisshomaru. Obecnie aikido to jedna z najszerzej znanych sztuk walki na świecie. Organizacja Aiki-kai zrzesza ponad 50 krajów. W Aiki Jinja w Iwama każdego roku odbywa się ceremonia na cześć Morihei Ueshiby, nad którą czuwają kapłani ?moto.
Ducha aikido oddaje powiedzenie przypisywane ?-sensei?owi: ?Wygrana lub przegrana nie jest prawdziwym bud?. Prawdziwe bud? nie zna porażki. Nigdy nie przegrywać oznacza nigdy nie walczyć?.

Źródło: na podstawie informacji zamieszczonych na http://pl.wikipedia.org

Hirokazu Kobayashi
Urodził się 14 lutego 1929, zm. 28 sierpnia 1998, był uczniem o'senseia Morihei Ueshiby. Na życzenie mistrza nauczał aikido poza Japonią, od 1969 roku w Europie. Założył Europejska Unię Aikido.
Miał zaledwie kilkanaście lat, gdy zaczął uczyć się sztuki walki, głównie kendo, judo, karate. Podczas wojny służył na lotniskowcu. Jego lot jako kamikaze nie odbył się ze względu na zbombardowanie jego okrętu. Kobayashi przeżył atak jako jeden z niewielu.

W 1946 roku poznał mistrza Morihei Ueshibę, i zafascynowany jego umiejętnościami został, aż do jego śmierci, jednym z jego najbliższym uczniów (wraz z innymi powojennymi uczniami Ueshiby takimi jak Koichi Tohei, Morihiro Saito, Seigo Yamahuchi i Shoji Nishio).

W 1969 odwiedził Europę i prowadził staże w Rzymie, w Genewie i w Paryżu. Tamten moment sprawił, że Kobayashi prowadził co roku zgrupowania we Włoszech, Francji, Niemczech, Belgii, Holadii i Szwajcarii. Najwybitniejszymi uczniami mistrza Kobayashi okazali się być mistrz Giampietro Savegnago z Włoch i mistrz Andre Cognard z Francji. Prowadził treningi i pokazy na całym świecie, na Hawajach, obu Amerykach w Australii i w Afryce.

Źródło: na podstawie informacji zamieszczonych na http://pl.wikipedia.org

Giampietro Savegnago
Przyszedł na świat w 1953 roku we Włoszech. W 1969 jego zainteresowania związane były ze sztukami walki i idąc tą drogą rozpoczął on treningi boksu i kendo. W 1972 roku zaczął trenować aikido. Cztery lata potem spotkał mistrza H.Kobayashi. Jego aikido sprawiło na nim ogromne wrażenie. Savegnago uczestniczył praktycznie we wszystkich stażach mistrza w Europie (w sumie ponad 300). W 1980 roku Savegnago wybrał się po raz pierwszy w odwiedziny do mistrza Kobayashiego do  Japonii. Ten moment sprawił, iż spędzał w Japonii kilka miesięcy w roku, trenując aikido pod okiem Hirokazu Kobayashi.
Savegnago obecnie naucza aikido we Włoszech, w Niemczech, we Francji, na Węgrzech oraz w Polsce. Pierwszy staż, na którym pojawił się w Polsce odbył się w Szczecinie w maju 1984 roku. Od tego momentu 2-3 razy w roku prowadzi międzynarodowe staże aikido w dojo w Szczecinie.

Na dzień dzisiejszy posiada 8 dan i jest konsultantem Polskiej Unii Aikido. Wywarł ogromny wpływ na poziom aikido w Polsce. To perfekcjonista i mistrz uznawany przez największych ekspertów..
Jego głównym założeniem jest kontynuowanie rowoju aikido w takim kierunki jaki wyznaczył Hirokazu Kobayashi. Jego techniki to ideał stabilności, doskonałej pracy bioder i relaksu ramion. W roku 2000 Savegnago uległ wypadkowi motocyklowemu, przez co stracił nogę poniżej kolana. Kilka miesięcy rehabilitacji i adaptacji protezy, wystarczyło, aby odzyskał sprawność i wrócił do nauczania, prowadząc liczne staże w Polsce i na świecie. Ku zdumieniu i radości swoich uczniów kunszt i geniusz mistrza pozostał niedościgniony. Fachowcy mówią, iż aikido prezentowane dzisiaj przez G. Savegnago jeszcze wyraźniej pokazuje niewiarygodną skuteczność mającą swe źródło w doskonałym wyczuciu czasu techniki..

Źródło: www.aikido-wysocki.com

Andre Cognard
Urodzony w 1954 roku we Francji. Naukę aikido rozpoczął w wieku 10 lat u boku mistrza N.Tamury. Równolegle trenując karate oraz kendo u najwybitniejszych mistrzów sztuk walki, przebywających w Europie. W 1974 roku poznał mistrza Hirokazu Kobayashiego, z którym związany był aż do jego śmierci. Andre Cognard, obok Giampietro Savegnago jest głównym interpretatorem aikido prezentowanego przez mistrza Kobayashi. Biegle mówi po japońsku. Rozwinął on technikę kaeshi waza (kontr-technik) a także rozbudowuje i rozwija koncepcje strategiczne i taktyczne pracy z bronią - Aikiken (techniki z bokken) i Aikijo (techniki z kijem). Rozwija także Aikitaiso (gimnastyka harmonizująca energię).

Źródło: na podstawie informacji zamieszczonych w internecie


Steven Seagal
Urodził się 10 kwietnia 1951 w Dansing ? USA Jest amerykańskim aktorem i mistrzem Aikido

Życie prywatne
Steven Seagal to syn nauczyciela matematyki Stephana ? Żyda i Patricii ? Irlandki. Trenuje dalekowschodnie sztuki walk ? aikido, judo, karate i kendo. Początki jego kariery nie są związane z światem filmu. W 1968 r. Seagal wybrał się do Japonii. Tam, pracował jako dziennikarz i nauczyciel języka angielskiego. W tym samym czasie kształcił swoje umiejętności dotyczące wschodnich sztuk walki i wkrótce został pierwszym białym człowiekiem, który otworzył w Japonii szkołę uczącą tej sztuki. W życiu prywatnym tak samo jak i w walce, był bardzo żywiołową osobą. Uwiódł Miyako Fujitani, córkę swego nauczyciela aikido, a gdy okazało się że dziewczyna jest w ciąży, poślubił ją..

Po 15 latach, przez które mieszkał w Japonii, rozwiódł się i wyjechał z Kraju Kwitnącej Wiśni. Długoletnia praktyka Budo nie była w stanie okiełznać jego ognistego temperamentu. Przez pewien czas jeździł po świecie i ten właśnie okres uznaje się za najbardziej tajemniczy w jego życiu. Dziennikarze spekulują, że był ochroniarzem znanych osobistości na Bliskim Wschodzie lub działał w Ameryce Południowej jako agent CIA. Seagal nigdy nie wypowiadał się w tym temacie.

1982 to rok, w którym wrócił do Stanów i w Hollywood, będąc uznanym mistrzem wschodnich sztuk walki, otworzył własną szkołę. Uczył także aktorów w Hollywood, między innymi tak sławnych jak Sean Connery. Jego uczeń Michael Ovitz, szef agencji aktorskiej, zaaranżował spotkanie z właścicielami wytwórni "Warner Bros", na którym Steven Seagal pokazał co potrafi. Jego osobowość i umiejętności walki zrobiły tak duże wrażenie, że po kwadransie rozmów wyszedł z kontraktem w kieszeni. Rok później zagrał swoją pierwszą rolę w filmie Nico (Above the Law 1988). Film stał się hitem, a Seagal praktycznie z dnia na dzień stał się gwiazdą. Partnerowała mu w nim, mało znana jeszcze wtedy, Sharon Stone. W następnym filmie pt. Hard to Kill zagrał z modelką Kelly LeBrock, swoją trzecią żoną (drugą była Adrienne La Russa). Choć kolejne role nie przyniosły mu uznania w oczach krytyków, szybko umocniły jego pozycję jako odtwórcy postaci "twardych facetów" i obok takich gwiazd, jak Arnold Schwarzenegger, Jean-Claude Van Damme, Chuck Norris czy Sylwester Stallone, na stałe wszedł do światowej historii kina tzw. "filmów akcji". Seagal bardzo pewnie czuł się przed kamerą i w 1994 r. w filmie Na zabójczej ziemi (On Deadly Ground) nie tylko grał główną rolę, ale także zadebiutował jako reżyser. Od długiego czasu jest także producentem. Najbardziej znanym filmem, w którym zagrał Seagal jest obraz Liberator (Under Siege 1992). W jego życiu bardzo ważna jest także muzyka. Gra na gitarze, komponuje i pisze teksty. Grał z wieloma znanymi muzykami, między innymi takimi jak: James Burton, Vince Gill, Leon Russell, Taj Mahal, Richie Sambora i Delbert Maclinton. Nagrał dwa albumy: Songs from the Crystal Cave (2005) i Mojo Priest (2006). W 2006 r., wraz ze swoim zespołem Thunderbox, Seagal promował płytę w Ameryce i Europie.
Jedną z jego wielkich pasji jest buddyzm tybetański, prawie w każdym filmie pojawiają się jakieś elementy tego tematu. Aktywnie działa w różnych ruchach na rzecz pokoju na świecie, a także włącza się w akcje dobroczyne. Często jeździ po świecie z odczytami popularyzującymi proekologiczne podejście do życia. Jego film Na zabójczej ziemi jest prawie jak jeden duży wykład. Oprócz sztuk walki poznawał także medycynę naturalną, między innymi akupunkturę i ziołolecznictwo..

Ciekawostki:
? Biegle zna japoński
? Steven od dziecka trenował sztuki walki. W wieku siedmiu lat zaczął uczyć się aikido. Posiada 7 dan w aikido, jednak "jedynie" 4 zdobył treningiem. 3 zostały mu przyznane za propagowanie tej sztuki na świecie (zgodnie z zasadami przyznawania stopni mistrzowskich). Posiada również czarny pas w judo, karate i kendo.
? Jest pierwszą osobą z poza granic Japoni, która otworzyła dojo w Japonii. Znany jako 'Master Take Shigemichi' był instruktorem aikido w 'Aikido Tenshin Dojo' w Osace.
? Steven Seagal to wielki miłoścnik broni i posiadacz wielkiej, liczącej ponad 1500 sztuk, kolekcji pistoletów, karabinów i strzelb. We wszystkich swoich filmach używa pistoletu automatycznego Colt M1911. Prywatnie także posiada kilka w swojej kolekcji.
? Na planie filmu Nigdy nie mów nigdy (1983) był instruktorem sztuk walki. Raz, pokazując Seanowi Connery pewne chwyty, złamał mu niechcący nadgarstek.
? Aktywnie zaangażował się w ruch na rzecz wolnego Tybetu.
? Współpracuje z  policją w miejscu swego zamieszkania, Jefferson Parish w stanie Luizjana.
? Działa na rzecz praw naturalnych mieszkańców Ameryki, Eskimosów i Indian.
? Działa na rzecz praw zwierząt.
? Jego ulubionymi gatunkami muzycznymi są pop i jazz. Sam gra na gitarze, pisze teksty, śpiewa. Podczas pobytu w Polsce w roku 2002 zagrał na gitarze wspólnie z Maciejem Sobczakiem w klubie 99.
? Miłość do gry na gitarze i muzyki reggae zaprowadziły go na Jamajkę, gdzie brał lekcje muzyki i wybudował dom.
? Jego dublerem jest Polak Marcin Velinov

Źródło: na podstawie informacji zamieszczonych na http://pl.wikipedia.org

 
 
   
 
Krewniacy krewki krewniacy